Miasto bocianów – III etap Donauradweg 2024

Trzeci etap wyprawy wzdłuż Dunaju był krótszy, ale dość wymagający ze względu na palące słońce i wysoką temperaturę. Zaplanowaliśmy przejechać nieco ponad 60 kilometrów, kończąc dzień w historycznym Ulm. Po drodze mijaliśmy małe miasteczka, rozlewiska Dunaju i nietypowe pamiątki historii, które urozmaiciły ten upalny dzień. Ruszyliśmy z Zwiefaltendorf, niewielkiej wioski, która tego dnia tętniła życiem dzięki odbywającemu się tam pchlemu targowi.

Miejsce to przyciągnęło tłumy mieszkańców okolicznych miejscowości, a spacer między stoiskami pełnymi lokalnych skarbów był dla nas ciekawym doświadczeniem. Można tam było kupić niemal wszystko: od ręcznie wykonanych przedmiotów, przez antyki, płyty gramofonowe, lokalne specjały, po Bratwurst z piwem. Zwiefaltendorf, to miejsce, gdzie czas zwykle płynie wolniej, ale w ten sobotni poranek było wyjątkowo gwarno, tłoczno i radośnie.

Munderkingen – bociania miłość
Niewielkie miasteczko Munderkingen, zaskakuje ilością bocianich gniazd. Bociany stały się symbolem tego miejsca – ich wizerunki zdobią uliczne dekoracje, pamiątki i lokalne instalacje artystyczne, tworząc klimat miasta.

Munderkingen to również jedno z najstarszych miast w regionie, którego historia obejmuje ponad 1200 lat. Spacerując po jego malowniczej starówce, można podziwiać zabytkowe domy o konstrukcji szachulcowej, renesansowe fontanny i dostojny ratusz, które świadczą o dawnej świetności tego miejsca. Centralnym punktem miasta jest most na Dunaju, niegdyś pierwszy masywny most łukowy z betonu w regionie. To niewielkie miasteczko, choć skromne rozmiarami, jest pełne życia i charakteru.

Rozlewiska Dunaju i wieża Wolfert

Na tym odcinku Dunaj zaczyna tworzyć szerokie rozlewiska, nurt staje się wyraźnie silniejszy, ale woda pozostaje przejrzysta. Po drodze zatrzymaliśmy się w miejscowości Wolfert, gdzie znajduje się wieża upamiętniająca ofiary wojny prusko-francuskiej (1870-1871). Niestety, trafiliśmy na przerwę w godzinach zwiedzania, więc mogliśmy podziwiać ją jedynie z zewnątrz.

Wieża ta, wzniesiona w 1880 roku, jest nie tylko pomnikiem historycznym, ale także przykładem ówczesnej architektury militarnej. Co ciekawe, jej fundamenty skrywają kapsułę czasu zawierającą listy i dokumenty z epoki, które mają zostać otwarte w 2080 roku, na dwusetną rocznicę jej powstania.

Walka z upałem i kryzys trzeciego dnia
O ile malownicze widoki nadrzeczne dodawały uroku trasie, brak cienia i ponad 30-stopniowy upał mocno dawały się we znaki. Wilgotne powietrze utrudniało oddychanie, a zmęczenie narastało z każdym kilometrem. Choć woda Dunaju wyglądała zachęcająco, silny nurt skutecznie odstraszał od kąpieli.

Ulm – miasto o bogatej historii
Ostatnie kilometry do Ulm były prawdziwym wyzwaniem, ale zmęczenie zniknęło na widok pierwszych ulic tego historycznego miasta. W mieście znajduje się katedra (Ulmer Münster) z najwyższą na świecie z wieżą o wysokości 161,53 metra. Budowana od 1377 do 1890 roku, jest arcydziełem gotyckiej architektury. Wewnątrz warto zobaczyć XV-wieczne stalle i witraże. Można też wspiąć się na wieżę, skąd roztacza się widok na Ulm i Alpy. Warto też odwiedzić Krzywy Dom (Schiefes Haus). To średniowieczna kamienica położona nad rzeką Blau, znana ze swojego charakterystycznego przechyłu. Zbudowany w XV wieku, dawniej służył jako dom dla rybaków i rzemieślników. Obecnie mieści hotel, a jego niezwykła uroda przyciąga turystów z całego świata. Ulm to także miasto, w którym urodził się Albert Einstein – o tym jednak więcej opowiemy w kolejnym etapie, gdy naszą podróż rozpoczniemy od miejsca, gdzie przyszedł na świat, i odwiedzimy jego pomnik. Po przyjeździe czekał nas zasłużony odpoczynek i nadzieja na regenerację przed kolejnym etapem.

Podsumowanie etapu
Etap trzeci był drobnym testem wytrzymałości, głównie ze względu na pogodę. Jednak mimo trudności, mijane miejsca i piękno rozlewisk Dunaju wynagradzały wysiłek. Każde z miasteczek, bocianie gniazda w Munderkingen czy wieża Wolfert, sprawiały, że odcinek był bardzo interesujący.